What they say

പ്രിയ കൂട്ടുകാരെ..ഞാന്‍ എഴുതുന്നതിനെ ഒരു സാഹിത്യശാഖ ആയി കണക്കാക്കാമോ എന്നറിയില്ല. എനിക്കിവ കഥകളും, കവിതകളുമാണ്..ഇതിലുള്ള ഒന്നിനും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ, മരിച്ചവരോ ആയി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.ഉണ്ടെന്നു തോന്നിയാല്‍ അത് തികച്ചും യാദര്‍ശ്ചികം മാത്രം.

സസ്നേഹം മാഡ്‌

2013, ഫെബ്രുവരി 19, ചൊവ്വാഴ്ച

മെയിലില്‍ വന്ന വസന്തം

Print Friendly and PDF
 ഈയടുത്താണ് എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ഷാഹി ഒരു മെയില്‍ അയക്കുന്നത്. എന്റെ കോളേജ്‌ ജീവിതത്തിലെ സുഹൃത്ത്‌ ആയിരുന്നു ഷാഹി. ഒരു പ്രവാസി. ഇപ്പൊ വിവാഹം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഭാര്യയും കുട്ടിയുമൊക്കെയായി സുഖമായി കഴിയുന്നു.
ഇദ്ദേഹം നല്ലൊരു വായനക്കാരന്‍ കൂടിയാണ്. ഒരു ബല്ല്യ ബ്ലോഗര്‍(ചുമ്മാ) ആയ എന്നെ, ബ്ലോഗര്‍ എന്ന രീതിയിലൊന്നും പുള്ളിക്ക് വലിയ പരിചയം പോരാ. എങ്കിലും വായിക്കുന്ന ബ്ലോഗുകളില്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവ അദ്ദേഹം എനിക്ക് മെയിലായി അയച്ചു തരും. 
അങ്ങനെയൊരിക്കല്‍ ഒരു ദിവസം എനിക്ക് ഷാഹിയുടെ മെയില്‍ വന്നു.

"ഡാ ഒരുഗ്രന്‍ പോസ്റ്റ്‌. നമ്മള്‍ പ്രവാസികള്‍ ഒക്കെ വായിക്കണമെടാ. So touching". 
താഴെ ഒരു ബ്ലോഗ്‌ പോസ്റ്റ്‌ ആണ്. പേര് "പ്രവാസി". 
ഞാന്‍ അത് വായിച്ചു. എന്റെ ചുണ്ടില്‍ ഒരു മന്ദസ്മിതം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 ഞാന്‍ മെല്ലെ മറുപടി അയച്ചു.
"ഡാ ഷാഹി എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷമായെടാ.."

അപ്പോള്‍ തന്നെ മറുപടിയും വന്നു.
"ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടും എന്ന്. പലര്‍ക്കും ഇത്തരം അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും. "

"അതല്ല ഷാഹി.." ഞാന്‍ മറുപടി അയച്ചു.

"പിന്നെ"?? ഷാഹി.

"ഡാ ഞാന്‍ എഴുതിയ ഒരു കഥ മെയില്‍ ആയി എനിക്ക് തന്നെ വന്നതിന്റെ ഒരു സന്തോഷം." ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"ങേ നീ എഴുതിയതാണോ?? അടിപൊളി മച്ചൂ". ഷാഹിക്കും സന്തോഷം. 

"ഇത് ഞാന്‍ എല്ലാര്‍ക്കും അയച്ചിട്ടുണ്ട്.നീ ഇനിയും എഴുതണം..ഒരുപാട്." ഷാഹി പറഞ്ഞു.

"താങ്ക്സ് മച്ചാ.." എനിക്ക് ഒരു അവാര്‍ഡ്‌ കിട്ടിയ പ്രതീതിയായിരുന്നു.



**വായിക്കാത്തവര്‍ക്ക് വായിക്കാന്‍ ലിങ്ക് ഇവിടെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു.
                                       "ഒരു പ്രവാസിക്കഥ



2 അഭിപ്രായങ്ങള്‍:

ajith പറഞ്ഞു...

കഥ വായിച്ചു

അമൃതംഗമയ പറഞ്ഞു...

ഞാനും കഥ വായിച്ചു

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

24X7hrs നിങ്ങള്‍ക്കായി ഈ കമെന്റ്റ്‌ ബോക്സ്‌ തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു.സഭ്യമായ രീതിയില്‍ എന്തും കമെന്റാം കേട്ടോ..:)

Next previous home

ഫേസ് ബുക്കില്‍ കഥ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍

എന്നെക്കുറിച്ച്

എന്റെ ഫോട്ടോ
ഏകാന്തത പുതച്ചു ഹോസ്റ്റല്‍ മുറിയുടെ മൂലയില്‍ കൂടിപിടിച്ചിരുന്ന അവനെ അവര്‍ ഭ്രാന്തനെന്നു അര്‍ത്ഥം വരുന്ന " മാഡ് " എന്ന പേര് വിളിച്ചു. കാലത്തിനുമിപ്പുറത്ത്‌ അവനെ ഭ്രാന്ത് വേട്ടയാടുന്നു..ഏകാന്തത.എങ്ങും നിശബ്ദത..ചിന്തകള്‍ക്ക് കനംവെക്കുന്നു..പഴയ സുഹൃത്തുക്കള്‍ വീണ്ടും അവനെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു " യു ആര്‍ മാഡ് "..